Mehmet Kerem DOKSAT

HÜR, SAYGILI VE YAPICI TARTIŞMALARIN MEKÂNI

ESKİ DOSTLAR DÜŞMAN OLMAZ

Sevgili Mekâncılar,

60 yaş bitiyor ve hâlâ hayat devam ediyor.

Ne mutlu ki harika dostlarım var ve bununla teselli buluyorum.

Kimisi İstanbul’da, bazısı İzmir’de bir kısmı maalesef yurt dışında…

Önemli olan Müjdat Gezen, Yılmaz Özdil, Soner Yalçın, Uğur Dündar gibi Atatürkçülüğü ve laikliği savunmak.

Can Ataklı’yı da unutmamak gerek. Hayrettin ve Günay Dereli, aileleri.

hayrettin dereli ile ilgili görsel sonucu

Ömür ve Demet Şensöz, Sadi ve Güniz Sızmaz, Zeren ve Selçuk Erbakan, Macide ve Devrim Ünal, Tahir ve Figen Sümer, Mustafa Morgil, Efsun-Ünal Ersözlü, Zeynep-Hasan Hanyalı ve daha niceleri...

Tabii ki bir derya olan Berti Erbeş... 

berti erbeş ile ilgili görsel sonucu

yılmaz özdil ile ilgili görsel sonucu

Bu memlekette kimse kalmasa da ben ve karım duracağız.

Ne mutlu Türk'üm diyene…

Polimed'in 26. kuruluşunu da kutlayacağız çok yakında....

Sevgi, dostluk, ilim ve irfanla....

Mehmet Kerem Doksat – Tarabya - 10 Mayıs 2018 Perşembe

Okumaya devam et
  617 Hits
  0 yorum
617 Hits
0 yorum

ÇOCUKKEN ÇOK SEVDİĞİM BİR TÜRKÜ

Epey ufakken, hani ne derler, çocukken…

Bu memlekette başka türlü bir TRT ve biraz farklı bir ortam vardı.

Ben de bir radyo programında, Merhum Babamın Kadim Dostu Türkân Poyraz’ın davetlisi olarak şarkı söylemeye gitmiştim.

Noel Baba’nın kucağına oturup, “şu herifin sakalını çeksem ne olur” diye düşünürken çocukluğun verdiği hergelelikle ve tam elim giderken, bir ses “yapma” demişti bana…

***

Şarkı mıdır yoksa türkü müdür hâlâ bilmem ama çok doğru da söylemiştim.

Sözleri aynen şöyleydi:

 

Orda bir köy var uzakta

O köy bizim köyümüzdür

Gitmesek de, kalmasak da

O köy bizim köyümüzdür

Lay lay lay lay laa

Lay lay lay lay laa

Lay lay lay lay laylaaaa

 

Orda bir ev var uzakta

O ev bizim evimizdir

Yatmasak da de, kalkmasak da

O ev bizim evimizdir

Lay lay lay lay laa

Lay lay lay lay laa

Lay lay lay lay laylaaaa

 

Orda bir dağ var uzakta

O dağ bizim dağımızdır

Gitmesek de

Çıkmasak da

O dağ bizim dağımızdır

Lay lay lay lay laa

Lay lay lay lay laylaaaa

 

Orda bir ses var uzakta

O ses bizim sesimizdir

Duymasak da, tınmasak da

O ses bizim sesimizdir

Lay lay lay lay laa

Lay lay lay lay laylaaaa

 

Orda bir yol var uzakta

Dönmesek de

Varmasak da

O yol bizim yolumuzdur

Lay lay lay lay laa

Lay lay lay lay laylaaaa


***

Öylesine severdik ki bu vatanı.

O derece gözlerimiz dolardı ki düşünürken aziz milletimizi...

Gitmediğimiz yer için bile hasret çekerdik.

Bazen de ağlardık.

***

Nedense gene aklıma geldi ta o zamanlar.

Şendik, umutluyduk ve yaşama sevinci doluyduk…

İzcilik yaparken de marş söylerdik okulda.

Sonra az bir şey yer, kenarda oturup büyüklere bakardık

***

Bir hokkabaza götürmüşlerdi bizi.

Adam acemiydi, parayı cebinden çıkarırken görmüştüm!

Tam “amca, yakaladım” diyecektim ama içimden bir ses “yapma” dedi.

İşte böyle yontulduk bizim nesilde…

d]


 Susmayı öğrendik zamanla!

O zamanlardan kalma bu anımı düşünürken, geçen gün ilk defa gelen bir hastamın sözleri geldi aklıma: “Sizin için sert ve hani ‘ya seversin, ya da sevmezsin demişlerdi bana ama bakıyorum da, çok olgun ve şirin bir insansınız”.

Yaş olmuş 59, hani nerdeyse 60.

Sükût en büyük fazilettir!

Öğrendim artık…

***

Bugün birkaç kitap daha aldık nihayet, Sevgili Şoförümüz İbrahim Bey seçti hem de: Kayıp Denklemler (Scott Baker), Olimpos Yayınları, 2015. Roman ama içinde felsefe ve iki bin senelik çözülmemiş, mühürlü sırları çözüyormuş. Okuyacağım tabii…

İlk Randevu-Sevgi Kapanı (Lynne Graham), Harlequin Yayınları. 2015. İçinde aşk hikâyeleri var.

Okuyacağım ve sevmeyi tekrar, yeniden öğreneceğim…

Burada da yazacağım.

***

Bu arada, tam beş telif kitabım mevcut ama raflarda görünmüyorlar.

Ancak İnternetten temin edilebiliyor: Neden Siyaset, Neden Düşünce, Neden Psikanaliz, Psikanaliz Yanılgısı, Psikiyatri Tarihi-1 ve Rumuzdaki Fırtınalar. Merak edenler www.kitapyurdu.com adresinden temin edip, okuyabilirler…

***

Bundan sonra en iyisi bunları yazmak; çiçek, böcek ve sağlıktan bahsetmek…

Seçimler hayırlı ve uğurlu olsun.

Neydi: Her millet müstahak olduğu gibi yönetilir derler.

embed]

Raşit Baybutov'un (öyle okurduk) bu eserinin 78'liği vardı, gramofonla dinlerdik bir zamanlar.

Nedense ağlayasım var azıcık. Neslim de tandır ve pilav yaptı.

Yiyelim gari!

Sağlık, esenlik, dirayet ve sabır dileklerimle…

Mehmet Kerem Doksat – Tarabya – 01 Kasım 2015 Pazar

Okumaya devam et
  1911 Hits
  0 yorum
1911 Hits
0 yorum

EN BAŞTAN...

Önce Rahmetli Halûk Kurdoğlu Eniştem'in tercümesiyle tekrar işe başlayalım:

Dün sandım ki ortalık birbirine girecek.

Resmen ve alenen Kürdistan kuruldu ama biz hoplayıp zıplıyorduk.

Tık yoktu; biz dahi yeyip içmekle, muhabbetle vakit geçirdik.

Demek ki bu memleketin Doğu'sunu unutmuşuz.

Anlaşılıyor ki bütün beyin yıkama taktikleri başarılı olmuş ve sâdece Gezi Parkı ve ODTÜ kalmış aklımızda...

Demek ki hâlâ utanmadan "Avrasya Maratonu'nda köprünün rezonansının ne olacağından" başka merak edeceğimiz bir şey kalmamış; toplu hipnozla beynimiz boşaltılmış...

Hâttâ hâlâ Schumann rezonansıyla yeryüzü ile yatıp kalkıyorsak...

Damarlarımızdaki asil kan pıhtılaşmış ve kılcal olanlar da aşınmışsa...

Okumaya devam et
  4190 Hits
  2 yorum
4190 Hits
2 yorum

Türk Milleti (Ulusu), Sakın Bu Tezgâha Gelme!

İslâm terminolojisinde, millet “din kardeşliğini” tanımlayan bir terimdir.

Hâttâ İslâm “milliyet” olgusunu açıklayan tek kümedir. İslâm dinine inanmayan topluluklar “millet” şemsiyesine dâhil değildir. Dolayısıyla, gayrimüslimlerin İslâm -veya İslâmcıların- katında “milliyeti” de yoktur. İslâm’ın inananlarından oluşan bu millete “Ümmet-i Muhammed” denir. Bu görüşü savunan kişiye de “ümmetçi” denir. Yani “dünyadaki bütün Müslümanlar, bir millettir” demek “ümmetçiliktir”. Diyelim ki “millet” diyor bu görüşü savunan bir kişi... Sorulsun ona “hangi millet, adı ne o milletin?” diye... Cevabı şu olacaktır: “İslâm Milleti”...

Erbakan hep ne derdi? “Millî görüş”!

Hangi milletin görüşü yâni? Hangi millet bu millet kuzum? “İslâm Milleti”nin görüşü... İslâm Milleti... Yâni “millî görüş” demek, aslında “İslâmî görüş” demektir.

Okumaya devam et
  3315 Hits
  0 yorum
3315 Hits
0 yorum

MİLLET OLMAK NE DEMEKTİR (TEKRAR ve GÖZDEN GEÇİREREK)?

Aşağıda okuyacaklarınız, ilk olarak İzmir’de verdiğim Millet Olmak konferansımın metnidir.


Bunu Youtube’a sırf millî ve vatansever duyguları için yükleyen, bunun için akademik mesaisinden zaman ayırarak, hatta çalarak gerçekleştiren aziz kardeşime sonsuz şükranlarımı sunuyorum ve biliyorum ki böyle yazdığım için üzülecek. Çünkü o, bunu, teşekkür etmem için yapmadı; kendisinin affına sığınıyorum.

Önce, bilimsel tartışma nasıl olmamalı konusunda birkaç video:

]

]

]


Bu konuşmamda millet ve ulus kelimelerini tamamen aynı anlamda kullanacağım; bu konudaki bazı tarafgirliklere saygım var ama bu ayrım aslında bizi bölmek için uydurulmuş yapay bir “ötekileştirmedir” düşüncesindeyim.

İlk Honimoidler (insanımsı insanımsılar) ve Hominidler (insanımsılar) Doğu Afrika Kıt’asında evrimleşti. Homo Neanderthalenis, Homo Erectus ve cro-Magnon adamları da birbirlerine yakın zamanlarda dünyada yerlerini aldılar.

Homo Sapiens yaklaşık 200.000-250.000 sene önce aynı bölgede evrimleşti ve son 100.000 sende de beyni şimdiki halini aldı, Homo sapiens sapiens oldu. Bunun anlamı “farkında olduğunun farkında olan adam” demektir.

Bu insanlar kabaca 40 ilâ 60 bin sene önce Afrika’dan çıkıp bütün dünyaya yayıldılar. Hint’e, Çin’e, Kuzey Avrupa’ya, Anadolu’ya doğru yürüdüler ve bu arada mozaik adaptasyonlarla cilt renkleri, boyları, kemik yapıları değişime uğrasa da, bütün insan türü tek bir ırktır. Meselâ çok yakın akraba olan atla eşek çiftleştiğinde ortaya güçlü ama kısır bir hayvan olan katır çıkar; yâni üremesi mümkün değildir. Hâlbuki Afrika’daki Buşmanlar’la kutuplardaki Eskimolar aynı şeyi yaparlarsa dahi, nur topu gibi çocukları olur.

Yâni, hepimiz kardeşiz!

Irkçılık ve etnik bölücülük, bizatihi en büyük insanlık düşmanlığıdır.

Son büyük Buz Çağı’nda Amerika’ya, akabinde Avustralya’ya kadar yayıldı insanoğlu…

Önceleri avcı-toplayıcıydık ve sürekli olarak yer değiştiriyorduk. Son derecede sosyal bir hayvan olduğumuz için, atalarımız hemen aileler kurup bir arada yaşamaya başladılar. Zamanla bunlar çok genişledi, büyük (250-300) kişilik gruplar haline geldi. Bu kadar büyük grubu alfa-dominant erkekler denetleyemeyince, ortaya bir grup bölücü çıktı; bir miktar kavga gürültüyle de olsa, ayrılıp kendi yerleşkelerini kurdular. Bu sâyede de genetik kirlenmenin önüne geçildi, memetik (kültürel) alışveriş de ufaktan ufaktan başladı…

Dağlar ve sarp kayalardan ovalara inen Homo sapiens sapiens'ler burada ziraatla yani kültürle tanıştılar. Tohum ektiler, hasadı beklediler ve düşünecek çok uzun zamanları oldu. Güneşin doğuşu, batışı, mehtabın uyanması, mevsimler… Bütün bu tabiat olaylarından çok etkilendiler ve onlara perestiş ettiler (öykündüler), zamanla da tapmaya başladılar. Günümüzde de hâlâ güneşe, aya tapanlar var. İlk büyük dinler de o zamanlar ortaya çıktı. Animizm’de ve Animalizm’de her şey canlıydı, her şey bir bütünün parçasıydı ve avlarına büyük saygı duyuyorlar, atalarının ruhlarına dua ediyorlar, adaklar ve sunaklarda kurbanlar veriyorlardı. Şamanizm denen inançlar bütününde de aynı özellikler mevcuttu. O zamanlar, eskiden zannedildiğinden çok daha az kavga, dövüş vardı.

Zamanla daha büyük dinler doğdu ve on binler, yüz binler, milyonlarca kişi bunlara mensubiyet içerisine girdi. İnsanların bilgileri arttıkça, tamamen evrimsel kökenli olan mülkiyet hisleri de uyandı. Mülkiyet demek şiddet demekti ve on binlerce sene filânca tanrı, falanca ilâhı bahane eden bilgi sahipleri, avamı köleleştirerek “kutsal” diye diye harplere yolladılar. Bütün Ortaçağ bu bataklık içerisinde geçti. Bizler üç beş tanesinden haberdarız ama halen dünyada 5000’den fazla din var!

Daha sonra yazı icat edildi ve büyük bir medeniyet sıçramasıyla, bilhassa Sümer’lerden başlayarak, şehir hayatına geçildi. Artık, bilgiyi yâni nüfuzu yâni gücü elinde bulunduran, diğerlerine tahakküm etmeye ve soykırımlar yapmaya başladı.

Derebeylikleri birleşip federalleştiler, sonra devlet oldular. Bazıları federe devlet, kantonlar gibi idari bölümlerle doğsa da, uluslararası arenada yerlerini aldılar.

Rönesans ve Reformasyon hareketleriyle beraber pozitif bilim, eleştirel düşünce ve büyük ideolojiler dönemi başladı.

Dinler de, ideolojiler de aslında insan icadı sosyal kurumlar oldukları ve birinciler cenneti bu âlemde, ikinciler öbür âlemde vaat ettikleri için, her ikisinin de mensupları hâlâ ortalıkta cirit atmakta, dünyamız kanla dolmaktadır.

Hâlbuki Batı Âlemi’nin Avrupa ve Britanya denen kısmının kendi yarattıkları dinlerden çektiklerini fark edip, tarih, kader, keder ve ülküsü içinde yakınlaşmaları yakın zamanlarda oldu. Aynı Jesus (İsa) adına, ideolojiler (Diyalektik Materyalizm, Nasyonal Sosyalizm vs., Faşizm, genellikle sanıldığının aksine bir ideoloji bile değildir) adına binlerce harpte milyonlarca hemcinsini katleden merhamet yoksunu zihniyet, bal gibi de insancıl (humanitarian) yaklaşımlarla beraber dinler de, ideolojiler de ıslah edilebilirdi. Gene bizden birileri buna müsaade etmedi: Homo hominis lupus est (Plautus MÖ 184)!

Batı Âlemi’nin ruhunda istilâ, soykırım, emperyalizm vardır.

Meselâ evrimin soyağacını mizahi şekilde ele alan yukarıdaki şekli ilk fark eden C. Darwin dahi Türk’leri aşağılık ve düşük bir ırk olarak görmüştür.

Keza, buralarda olup bitenleri teorisine uygulamakta zorlanan K. Marx, Asyavi Üretim Tarzı diye geçiştirmiş ve Türklüğü de aşağılamıştır.

Batı tarihinde İnsan Türk’ü tanımaya, onunla empati kurup sevmeye de başlayan tek büyük adam Mozart’tır.

 

Mozart, bir adam, bir insan...

 

İşte, Suudilerin Vehhabilik namına yaptığı ayıp!

Allah'sız denen Atatürk!

Bunun 2013’de ulaşılabilen en güzel örneği millet olabilmekti.


Millet olmak kaderde, kederde, tarihte ve ülküde (mefkûre) birlik demektir.

Zaten paylaşılan paylaşılmış, İtalyanlar İtalyan, Portekizliler Portekizli… olup çıkmışlardı. Bu arada Osmanlı da her medeniyet gibi doğmuş, büyümüş, duraklamış, yaşlanmış ve ölmüştü.

Onun küllerinden doğan, dünyanın en haklı İstiklâl Harbi’ni kendisine “eşek”,”etrak-ı bî-idrak” denen Türk Milleti yaparak, tarihteki en son Türk Devleti’ni kurdu.

Başkomutan da Gâzi Mustafa Kemâl Atatürk’tü.


Gâzi Mustafa Kemâl Atatürk


Hasan Âli Yücel

O Hasan Âli Yücel ki, kendisiyle negatif özdeşim kuran şair Can Yücel’in babasıdır ve esasında da Mevlevi’dir ama kendini bu memlekete, bu millete hizmet etmek için adeta helak etmiştir. Eğer Köy Enstitüleri planları daha İsmet İnönü döneminde durdurulup, Adnan Menderes tarafından da ortadan kaldırılmasaydı, Türkiye şimdi bir dünya deviydi!


Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla ha düştü, ha düşecek –
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim.

Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldi mi de gidici hep, hepp acele işi! –
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi.
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber ettim gurbeti.

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40’ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul’a,
Bi helallaşmak ister elbet, diğ mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oynunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim.

300"}[/embed]

Okumaya devam et
  4878 Hits
  0 yorum
4878 Hits
0 yorum