Mehmet Kerem DOKSAT

HÜR, SAYGILI VE YAPICI TARTIŞMALARIN MEKÂNI

MÜSLÜMAN SOSYALİST NE DEMEK?

Sevgili Mekâncılar,

Geçen gün yeni tanıştığımız bir çift bizleri pek güzel ağıladılar Çeşme’nin o güzelim koyunda rakıyı içtik, balık ve Ege mezeleri de pek güzeldi.

Karısı psikolog olan genç ve yeni dostumuz –ki Sevgili Selçuk Erbakan da bizimleydi, pek güzel bize ev sahipliği de yaptı.

Özellikle ismini vermiyorum, resmini de koymayacağım ama tekrar buluşmak hususunda sözleştik

***

Din ve Evrim konularına da meraklıymış ne nasıl bulabildiyse benim kitaplarımın (çünkü raflarda nedense mevcut değil, ancak internetten temin edebiliyorsunuz) hepsini okumuş.

Benim mütevazı mekânın da müdavimiymiş.

Âlâ…

Döne dolaşa artık Panenteist yâni Vahdeti Vücut tefsiriyle çıkış yolunu bulabildiğimiz konusunda da epey şeyler paylaştık.


Eh, Atatürk usulünde mezeler gelip, beyaz leblebilerin refakatinde balıklar da piştikçe muhabbetin tadı iyice arttı ve kendisinin dünya görüşünü sordum.

Bu iri yarı iş adamı pek tatlı bir şekilde, şirince gülümsedi ve “Hocam, ben Müslüman bir Sosyalistim”.

Das Capital’i kıraat edecek kadar da iyi bir entellektüel birikimi olduğunu anlayınca, hem mey hem de muhabbet de arttıkça, bol da fotoğraf selfie: özçekim uydurukçası) çektik cep telefonlarımızdan ve bunları da facebooka yerleştirdik.

Sonra beni bir düşüncedir aldı, hem buyurgan ve eril Tanrı anlayışı olan bir kitap olan Kur’ân’a iman edeceksin, hem de rakı balık götürüp “ben Sosyalistim” diyeceksin.

Merak ettim, memleketimizde kaç kişi daha var böyle diye ve açtım bilgisayarımı, başladım araştırmaya…

A, bir de baktım ki, karşıma çok aşina olduğum fenomen bir adam çıktı.

Onu bir dönem tanımayan yoktu ve büyük medyanın müdavimleri arasındaydı.

Şimdiler de o da mı Devletlû’nun sakıncalı listesinde mi bilmem ama ben kendisiyle birkaç kere karşılaştım ve bir kere de, bir ulusal ama mahallî kongrede burnumun dibinde konuşmuştu.

Garip bir tarzı vardı ve ter kokuyordu, saçları yağlıydı, bol argo ile hitabetin şahikasına çıkabiliyordu.

Coşkun, Ulusalcı ama bir o kadar da Sosyalist adamı hemen hatırladım.

Bizim Mehmet Bekâroğlu zaten politikanın içinde ve bütün kanallarda artık, istediği gibi konuşuyor.

***

Kim mi?

Sabredin canım…

***

Önce kısaca Hayat Hikâyesi:

İlkokulu Meryem Mehmet Kayhan İlkokulu’nda, ortaokul ve liseyi de Trabzon Ticaret Lisesinde okuyarak 1974 yılında mezun oldu.

İstanbul İktisadî Ticari İlimler Akademisi ile Ankara Bankacılık Okulu’na kayıt yaptırdı ancak siyasî olaylar nedeniyle bu okullardan ayrıldı.

Ardından Sağlık İdaresi Yüksek Okulu’ndan 1983 yılında mezun oldu.

Okul bitimi Sağlık Bakanlığı/Ankara Rehabilitasyon Merkezi'nde, ardından ise Kültür Bakanlığı’nda toplam dokuz yıl memuriyet yaptı.

Gençlik yıllarında gazete ve dergilerde teknik eleman olarak çalıştı.

12 Eylül öncesinde, ülkücü hareketin genç entelektüellerinin en önemli isimleri arasındaydı ve çeşitli ülkücü dergilerde yazmıştı.

O yıllardan bugüne, Bağımsız ve Kırmızı-Beyaz gibi ulusalcı siyasî dergiler ile Leman dergisinde yazıları yayımlandı. Kısa bir süre Akşam gazetesinde köşe yazıları yazdı ve bu gazeteden yine aynı gazetenin yazarı Engin Ardıç’ın (bu adamın çatmadığı kim kaldı acaba?), kendisinin eskiden çalıştığı Leman dergisini Saddamcılık ve Apoculuk ile suçlaması sonucunda ayrıldı. 2008 Eylülü’nde Leman’a geri döndü.

Bu Leman gibi dergilerde de çok sıra dışı bir mizah ve şaka anlayışının olduğu, çizgilerdeki ve temalardaki çok karmaşık şeyin, gene o kadar garip özelliklere sâhip yazarçizer takımı tarafından garip şeyler yer almakta…

Yazar 2008 yılının Aralık ayında Aydınlık dergisinde makaleler yazmaya başladı.

Bir Soru - Bir Cevap adlı köşesinde, güncel meseleleri ulusalcı bir bakış açısıyla değerlendiriyor.

Sky Türk adlı televizyon kanalında Serdar Akinan ile 2008 Eylülüne kadar “Nihat Genç ile Ne Var Ne Yok” adında bir program yaptı.

Kanal Akşam gazetesi ile kardeş kuruluş olduğundan, Nihat Genç, programına da son verdi. Bu programın ardından ise 18 Ekim 2008 tarihinde Avrasya TV’de Lale Şıvgın ile “Nihat Genç ile Veryansın” programı yaptı.

Son olarak günün siyasî olaylarını değerlendirdiği www.odatv.com adresinde yazıları yayınlanmaktadır.

***

Öykülerinde insancılık arayışı egemendir, insan hikâyeleri ile birlikte yaşanılan zamanların sorunlarını ve toplumsal değişimi gayet ince çizgilerle betimler ve kahramanlarını her zaman ezilen kesimden insanlar içinden seçer. Siyasî veya siyasî olmayan fikir makalelerinde ise çok daha sert çizgilere sâhip, kızgın ve hattâ saldırgan bir tarza sâhip olduğu görülür.

Gizli ama derin bir yalnızlık duygusu, öykülerinde de fikir yazılarında da alt metni oluşturan güçlü öğelerden biridir.

2005 yılında Bilgi, Sabancı Üniversitesi ve Boğaziçi Üniversiteleri tarafından düzenlenen İmparatorluğun Çöküş Döneminde Osmanlı Ermenileri başlıklı konferansı eleştiren bir yazı yazması üzerine uzun süredir tüm kitaplarını yayınlamış İletişim Yayınları, Nihat Genç ile ilişkilerini kesme ve eserlerini neşretmeme kararı almış, bunun üzerine yazar kitaplarını diğer yayınevlerinden çıkarmaya başlamıştır.

Başlıca Eserleri

Dün Korkusu (1989)

Bu Çağın Soylusu (1991)

Ofli Hoca / Şeriatta Ayıp Yoktur

Kompile Hikâyeler

Dar Alanda Tufan (1993)

Soğuk Sabun (1994)

Köpekleşmenin Tarihi (1998)

Modern Çağın Canileri (2000)

Memleket Hikâyeleri

Arkası Karanlık Ağaçlar (2001)

İhtiyar Kemancı (2002)

Amerikan Köpekleri (2004)

Edebiyat Dersleri (2004)

Nöbetçi Yazılar (2004)

Hattı Müdaafa (2005)

Karanlığa Okunan Ezanlar (2006)

Aşk Coğrafyasında Konuşmalar (2007)

Kavga Günleri (2007)

Veryansın (2008)

Bir Millet Uyanıyor 17: “Kavga Günleri” (2009)

Sordum Kara Çiçeğe (2009)

Yurttaşların Cinlerle Bitmeyen Savaşı (2011)

İşgal Günleri (2011)

Bizi Kandırası Umman Bulunmaz (2012)

Direniş Günleri (2013)

Öykülerinden örnekler[değiştir | kaynağı değiştir]

Narlıbahçe Sokağı (Modern Çağın Canileri)

Şeriatta Ayıp Yoktur (Ofli Hoca)

Bu İşin Tövbesi Var midur? (Ofli Hoca)

İhtişam ve Sefalet (Köpekleşmenin Tarihi)

Türkan (Arkası Karanlık Ağaçlar)

Hero Marka Mızıka (Kompile Hikâyeler)

İhtiyar Kemancı (İhtiyar Kemancı)

Türkmen Kızı (Edebiyat Dersleri)

Sığ (Arkası Karanlık Ağaçlar)

Kalk Ali (Nöbetçi Yazılar)

Kalkmış (İhtiyar Kemancı)

***

Ben bu Müslüman Sosyalist adamı, yâni Nihat Genç’i pek sevmiştim.

Sanırım giydiği kıyafetteki özensizlik ve yağlı saçları, Burjuvazinin züppeliklerine karşı bir tepki ve ağzını açtı mı da susmak bilmez.

Tam bir meddah gibidir, irticalen (doğaçlama) konuşur ve kendisiyle de, memleketle de, dünyayla da dalgasını geçer.

***

Zor bir şey sanırım bu devirde hem Sosyalist, hem Müslüman ve/veya Komünist olup da, büyük medyada yer almak.

Bir kere, bütün paradigmalarla ters ve Sünnî İslâm’ın iyice galebe çaldığı ve seçimlerin de her gün daha çok yaklaştığı bir dönemde gündemde kalmak şimdilik pek güç.

Gene de daha seçimlere iki haftadan fazla var ve sonuçların ne olacağını şimdiden kestirmek pek güç.

Sayın Kılıçtaroğlu fazla yalnız gibi, bugün Urfa’daki canlı yayında da bunu sordular.

":"300"}[/embed]

***

Vatan Partisi’nin pek fazla oy alması muhtemel değil ama bunca senelik Kürtleşme ve Kütlere perestiş etme işi o kadar çok tuttu ki, AKP ve HDP arasında bir koalisyon, bir de MHP eklenince rahatlıkla çıkabilir.

***

Şimdi Youtube gibi mecralarda bulabildiğim Sosyalist Müslümanlarla sizi baş başa bırakıp, bugünkü Şaşzade ve Reyhan programımıza geç kalmamamız lâzım.

":"300"}[/embed]

Bu tamam da...

":"300"}[/embed]

Bu ne!

Geçmiş Mübarek Kandiliniz kutlu olsun.

Nice mutlu ve umutlu günlere…

Mehmet Kerem Doksat – İzmir – 02.06.2015

Okumaya devam et
  3271 Hits
  0 yorum
3271 Hits
0 yorum

MİLLET OLMAK NE DEMEKTİR (TEKRAR ve GÖZDEN GEÇİREREK)?

Aşağıda okuyacaklarınız, ilk olarak İzmir’de verdiğim Millet Olmak konferansımın metnidir.


Bunu Youtube’a sırf millî ve vatansever duyguları için yükleyen, bunun için akademik mesaisinden zaman ayırarak, hatta çalarak gerçekleştiren aziz kardeşime sonsuz şükranlarımı sunuyorum ve biliyorum ki böyle yazdığım için üzülecek. Çünkü o, bunu, teşekkür etmem için yapmadı; kendisinin affına sığınıyorum.

Önce, bilimsel tartışma nasıl olmamalı konusunda birkaç video:

]

]

]


Bu konuşmamda millet ve ulus kelimelerini tamamen aynı anlamda kullanacağım; bu konudaki bazı tarafgirliklere saygım var ama bu ayrım aslında bizi bölmek için uydurulmuş yapay bir “ötekileştirmedir” düşüncesindeyim.

İlk Honimoidler (insanımsı insanımsılar) ve Hominidler (insanımsılar) Doğu Afrika Kıt’asında evrimleşti. Homo Neanderthalenis, Homo Erectus ve cro-Magnon adamları da birbirlerine yakın zamanlarda dünyada yerlerini aldılar.

Homo Sapiens yaklaşık 200.000-250.000 sene önce aynı bölgede evrimleşti ve son 100.000 sende de beyni şimdiki halini aldı, Homo sapiens sapiens oldu. Bunun anlamı “farkında olduğunun farkında olan adam” demektir.

Bu insanlar kabaca 40 ilâ 60 bin sene önce Afrika’dan çıkıp bütün dünyaya yayıldılar. Hint’e, Çin’e, Kuzey Avrupa’ya, Anadolu’ya doğru yürüdüler ve bu arada mozaik adaptasyonlarla cilt renkleri, boyları, kemik yapıları değişime uğrasa da, bütün insan türü tek bir ırktır. Meselâ çok yakın akraba olan atla eşek çiftleştiğinde ortaya güçlü ama kısır bir hayvan olan katır çıkar; yâni üremesi mümkün değildir. Hâlbuki Afrika’daki Buşmanlar’la kutuplardaki Eskimolar aynı şeyi yaparlarsa dahi, nur topu gibi çocukları olur.

Yâni, hepimiz kardeşiz!

Irkçılık ve etnik bölücülük, bizatihi en büyük insanlık düşmanlığıdır.

Son büyük Buz Çağı’nda Amerika’ya, akabinde Avustralya’ya kadar yayıldı insanoğlu…

Önceleri avcı-toplayıcıydık ve sürekli olarak yer değiştiriyorduk. Son derecede sosyal bir hayvan olduğumuz için, atalarımız hemen aileler kurup bir arada yaşamaya başladılar. Zamanla bunlar çok genişledi, büyük (250-300) kişilik gruplar haline geldi. Bu kadar büyük grubu alfa-dominant erkekler denetleyemeyince, ortaya bir grup bölücü çıktı; bir miktar kavga gürültüyle de olsa, ayrılıp kendi yerleşkelerini kurdular. Bu sâyede de genetik kirlenmenin önüne geçildi, memetik (kültürel) alışveriş de ufaktan ufaktan başladı…

Dağlar ve sarp kayalardan ovalara inen Homo sapiens sapiens'ler burada ziraatla yani kültürle tanıştılar. Tohum ektiler, hasadı beklediler ve düşünecek çok uzun zamanları oldu. Güneşin doğuşu, batışı, mehtabın uyanması, mevsimler… Bütün bu tabiat olaylarından çok etkilendiler ve onlara perestiş ettiler (öykündüler), zamanla da tapmaya başladılar. Günümüzde de hâlâ güneşe, aya tapanlar var. İlk büyük dinler de o zamanlar ortaya çıktı. Animizm’de ve Animalizm’de her şey canlıydı, her şey bir bütünün parçasıydı ve avlarına büyük saygı duyuyorlar, atalarının ruhlarına dua ediyorlar, adaklar ve sunaklarda kurbanlar veriyorlardı. Şamanizm denen inançlar bütününde de aynı özellikler mevcuttu. O zamanlar, eskiden zannedildiğinden çok daha az kavga, dövüş vardı.

Zamanla daha büyük dinler doğdu ve on binler, yüz binler, milyonlarca kişi bunlara mensubiyet içerisine girdi. İnsanların bilgileri arttıkça, tamamen evrimsel kökenli olan mülkiyet hisleri de uyandı. Mülkiyet demek şiddet demekti ve on binlerce sene filânca tanrı, falanca ilâhı bahane eden bilgi sahipleri, avamı köleleştirerek “kutsal” diye diye harplere yolladılar. Bütün Ortaçağ bu bataklık içerisinde geçti. Bizler üç beş tanesinden haberdarız ama halen dünyada 5000’den fazla din var!

Daha sonra yazı icat edildi ve büyük bir medeniyet sıçramasıyla, bilhassa Sümer’lerden başlayarak, şehir hayatına geçildi. Artık, bilgiyi yâni nüfuzu yâni gücü elinde bulunduran, diğerlerine tahakküm etmeye ve soykırımlar yapmaya başladı.

Derebeylikleri birleşip federalleştiler, sonra devlet oldular. Bazıları federe devlet, kantonlar gibi idari bölümlerle doğsa da, uluslararası arenada yerlerini aldılar.

Rönesans ve Reformasyon hareketleriyle beraber pozitif bilim, eleştirel düşünce ve büyük ideolojiler dönemi başladı.

Dinler de, ideolojiler de aslında insan icadı sosyal kurumlar oldukları ve birinciler cenneti bu âlemde, ikinciler öbür âlemde vaat ettikleri için, her ikisinin de mensupları hâlâ ortalıkta cirit atmakta, dünyamız kanla dolmaktadır.

Hâlbuki Batı Âlemi’nin Avrupa ve Britanya denen kısmının kendi yarattıkları dinlerden çektiklerini fark edip, tarih, kader, keder ve ülküsü içinde yakınlaşmaları yakın zamanlarda oldu. Aynı Jesus (İsa) adına, ideolojiler (Diyalektik Materyalizm, Nasyonal Sosyalizm vs., Faşizm, genellikle sanıldığının aksine bir ideoloji bile değildir) adına binlerce harpte milyonlarca hemcinsini katleden merhamet yoksunu zihniyet, bal gibi de insancıl (humanitarian) yaklaşımlarla beraber dinler de, ideolojiler de ıslah edilebilirdi. Gene bizden birileri buna müsaade etmedi: Homo hominis lupus est (Plautus MÖ 184)!

Batı Âlemi’nin ruhunda istilâ, soykırım, emperyalizm vardır.

Meselâ evrimin soyağacını mizahi şekilde ele alan yukarıdaki şekli ilk fark eden C. Darwin dahi Türk’leri aşağılık ve düşük bir ırk olarak görmüştür.

Keza, buralarda olup bitenleri teorisine uygulamakta zorlanan K. Marx, Asyavi Üretim Tarzı diye geçiştirmiş ve Türklüğü de aşağılamıştır.

Batı tarihinde İnsan Türk’ü tanımaya, onunla empati kurup sevmeye de başlayan tek büyük adam Mozart’tır.

 

Mozart, bir adam, bir insan...

 

İşte, Suudilerin Vehhabilik namına yaptığı ayıp!

Allah'sız denen Atatürk!

Bunun 2013’de ulaşılabilen en güzel örneği millet olabilmekti.


Millet olmak kaderde, kederde, tarihte ve ülküde (mefkûre) birlik demektir.

Zaten paylaşılan paylaşılmış, İtalyanlar İtalyan, Portekizliler Portekizli… olup çıkmışlardı. Bu arada Osmanlı da her medeniyet gibi doğmuş, büyümüş, duraklamış, yaşlanmış ve ölmüştü.

Onun küllerinden doğan, dünyanın en haklı İstiklâl Harbi’ni kendisine “eşek”,”etrak-ı bî-idrak” denen Türk Milleti yaparak, tarihteki en son Türk Devleti’ni kurdu.

Başkomutan da Gâzi Mustafa Kemâl Atatürk’tü.


Gâzi Mustafa Kemâl Atatürk


Hasan Âli Yücel

O Hasan Âli Yücel ki, kendisiyle negatif özdeşim kuran şair Can Yücel’in babasıdır ve esasında da Mevlevi’dir ama kendini bu memlekete, bu millete hizmet etmek için adeta helak etmiştir. Eğer Köy Enstitüleri planları daha İsmet İnönü döneminde durdurulup, Adnan Menderes tarafından da ortadan kaldırılmasaydı, Türkiye şimdi bir dünya deviydi!


Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla ha düştü, ha düşecek –
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim.

Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldi mi de gidici hep, hepp acele işi! –
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi.
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber ettim gurbeti.

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40’ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul’a,
Bi helallaşmak ister elbet, diğ mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oynunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim.

300"}[/embed]

Okumaya devam et
  5918 Hits
  0 yorum
5918 Hits
0 yorum